Zaterdag 3 november 2007 en zondag 4 november 2007: weekendje in Sarajevo

We hadden pizza besteld, de kleine doos is een gewone pizza. Je kan je dus al voorstellen hoe groot de andere was...
Skuro en Tatijana in het appartementje in Sarajevo...




Hierop kan je Mirna (blond haar), ikke, Tatijana (blauw t-shirt), Skuro en Dario herkennen

Dario en de waterpijp!



Geen commentaar nodig zeker?

Mijn foto's van Sarajevo zijn op één of andere manier van mijn pc verdwenen... Ik probeer ze nog terug te vinden en dan kunnen jullie alsnog meegenieten...


Zaterdagavond verbleef ik in Sarajevo met Dario en zijn vrienden. Aangezien die lieve mensen naar een verjaardagsfeestje moesten, heb ik me dus doodverveeld met Dario hahahah… NIET DUS! De smaak van een waterpijp vergezeld met een lekker pintje zorgden voor de ideale sfeer. We waren allebei doodmoe maar dat maakte dat we in een soort van mutmodus level 8 beland waren (haha) dat maakte het natuurlijk nog leuker!

Het was allemaal erg plezierig tot de plicht (= school) begint te roepen en als die roept is het goed om hiernaar te luisteren. Dus nam Dario terug de bus richting Travnik. Ik bleef alleen (snif) achter in Sarajevo. Gelukkig was mijn Balkanbrat Martijn in de buurt en hebben we gezellig wat kunnen bijkletsen. Net 2 kleine kinderen die content waren om nog eens in het westvlaams te kunnen klappen. Met een klein hartje trok ik terug naar Dario’s vrienden met de vraag of ik nog een nachtje bij hen kon blijven… Wat had je gedacht??? NEMA PROBLEMA!! “Je bent een vriendin van Dario dus ben je onze vriendin! Doe je schoenen uit en zet je in de zetel!”

TUSSEN HAAKJES: voor alle Sarah fans in België: ik zet hier juist de tv open en er bestaat dus ook een bosnische versie van onze Sarah…

Vlug een fotootje

Hallo allemaal, ik wou even checken of het mogelijk was om via mijn webblog enkele foto's te zetten... Dan kunnen jullie meegenieten...

Dit is dus mijn dikke vriend Dario...

Ik beloof jullie om zo snel mogelijk al mijn foto's hier te plaatsen met de gepaste commentaar erbij...

Groetjes en tot één dezer dagen

Greets from Fata in Fis

Dit ben ik aan Plava Voda (= het blauwe water). Het is een waterval vanuit de bergen (of skroz) met ijskoud drinkbaar water...
Deze trui was een cadeautje voor Dario van uit Fis!!!
Karolina's verjaardag (2 november) moest deftig gevierd worden in Tavan (betekent zolderkamer in het bosnisch)... Dit is hier een lokale pub waar veel tijd wordt gespendeerd!
Karolina drinkt normaal geen alcohol, maar voor deze gelegenheid heeft ze met heel veel plezier een uitzondering gemaakt!!

Een andere uitzondering deze avond was dit rode jasje... Karolina draagt enkel zwarte kleren. Ik vond dat ze heel mooi was met dit rode jasje...

Hallo allemaal,

Mijn week in Travnik zit erop. Momenteel ben ik in Sarajevo op een of ander kot bij maten van Dario!!! Tis hier nog ne zotten boel!!! Maar ik amuseer mij echt...

Deze week was super: op halloween hebben we geesten opgeroepen (niet dat het is gelukt) maar twas leutig... We hebben ook een bezoekje gebracht aan Fis, dat is een megagroot winkelcentrum: ongeloofelijk!!! Ik voelde mij net een klein kind. Alles is er supergoedkoop!!! Ze noemden mij 'Fata in Fis' --> Alice in Wonderland!!!

Ik heb ook al contact gehad met mijn mentor in Mostar. Ze hebben nog altijd geen appartement voor mij gevonden en dat zou nog een maand zo kunnen zijn... Vanaf maandag ga ik dus op zoek in Mostar naar een plaats om te slapen en kan ik alvast beginnen met de taal te leren. Hahaha, tis nog grappig. Nu voorlopig weet ik al dat mijn mentor alle buitenlanders in 1 huis wil stoppen. En voor de moment zou dat met 4 spanjaarden zijn... Dus ik zal ondertussen nog mijn spaans leren ook...

Menskes, tot mails of bels

Pozdrav Šeki xxx

Greets from Travnik

Dit is Karolina Pliso. Zij werkt in Forum Syd. Zalig mens!!! De hele week heb ik met haar opgetrokken. Dit was tevens ook mijn kamertje in het hotel in Travnik...
Dit zijn Lika (Dario's broer) en Altijana. Ook zij zijn jeugdwerkers en werken in Forum Syd...
Dario wilde mij perse omtoveren tot een echte moslimvrouw... haha!!! Ik wilde jullie deze foto zeker niet onthouden...
Vedran en ikke! Vedran is de neef van Dario en hij heeft zich ook over mij ontfermt tijdens iets minder actieve momenten...
Dit is ABA's straat; de straat van het hotel waarin ik verbleef gedurende mijn weekje in Travnik..

Zondag 28 oktober 2007

De laatste uren op de bus waren het zwaarst. Ik verlangde om ter plaatse te zijn. Ik kwam iets vroeger aan in Travnik dan verwacht. Dario stond mij aan de bushalte op te wachten. Het was een blij weerzien! Ik heb voor 5 nachten een kamer geboekt bij ABA; een leuk hotelletje hier in Travnik. (Volgende week pas zal ik richting Mostar vertrekken waar ik het project zal kunnen starten. Dit weekend staat er een weekendje Sarajevo met Dario gepland.)
Ik heb nog vlug iets kunnen drinken in internetclub maar er stond een vergadering op ons te wachten van Forum Syd (zo heet de jeugdwerking hier. Al enkele jaren werkt Balkanactie nauw samen met hen)… Natuurlijk begreep ik er geen snars van maar alles werd achteraf voor mij in het Engels vertaald.
By the way, balkanners in België, jullie hebben allemaal vele groetjes van Dario, Karolina, Amer en Dzenana. Amela is hier van het toneel verdwenen (ze heeft haar ontslag gekregen). Dit betekent dat iedereen hier is opgelucht maar dat betekent ook dat er massa’s werk bij is gekomen…
Voor de rest van de dag hebben we in Tavan (een lokale pub) gehangen en getetterd en gelachen en ons geamuseerd… Natuurlijk mochten de cevapi (bosnische specialiteit: gegrilde worstjes in een pitabroodje) niet ontbreken! Echt heel lekker, een aanrader voor al wie mij wil en zal komen bezoeken.
De avond heb ik met Dario, Karolina en Vedran op mijn kamer doorgebracht. Ik had enkele funny movies op mijn pc staan (Jelle zal wel weten waarover ik het heb ;-)) waar we ons kostelijk mee geamuseerd hebben…
Mijn belgisch telefoonnummer bestaat niet meer gedurende de komende 9 maanden. Vanaf nu ben ik bereikbaar op 00387/62.49.61.09. Er bestaat hier een manier om gratis berichtjes naar elkaar te sturen en heel goedkoop met je gsm op internet te kunnen. Als ik hierover meer weet, laat ik jullie dit zeker weten!

Onderweg

Zaterdag 27 oktober 2007

Hallo allemaal,

Geloof het of niet maar ik zit hier nu al 15 minuten naar een leeg word document te kijken. Niet wetend waar ik mijn verhaal kan starten!

Zaterdagmorgen ben ik aan de ene kant met een heel klein hartje vertrokken vanuit Kortrijk. Wanneer de treindeur me scheidde van mijn wenende mama hoopte ik dat de trein zou vertrekken maar dat ik er niet zou opzitten… Aan de andere kant wist ik heel zeker: HET IS NU OF NOOIT!! Dit is een kans die ik geen 2 keer in mijn leven zal krijgen. Chica, grijp ze met je beide handen en ga ervoor! Papa vergezelde mij tot in Brussel Noord want de bagage was iets zwaarder geworden dan ik had voorzien ;-)

De bus was op tijd (ja, ongeloofelijk maar waar). Maar ik had al vlug door dat mijn servo-kroatische taallessen die ik in België had gevolgd mij op dit moment heel goed van pas zouden komen. 1 mevrouw sprak een beetje Duits en ze heeft zich gedurende heel de busreis over mij ontfermt. Ik zat nog niet helemaal neer of ik kreeg haar adres en telefoonnummer al in mijn handen geduwd. Ze woont in Tuzla en moest ik problemen hebben of vragen of ik was in Tuzla dan kan ik bij haar terecht… Super! Ik deed er weer niet raar van dat dit zou gebeuren! Alsof deze vriendelijkheid in hun genen zit! Ik was gelijk een attractie op die bus. Iedereen wilde weten wat ik in godsnaam helemaal gepakt en gezakt in Bosnië ging doen. Haha, dus mensen, de busreis was lang en vermoeiend maar kheb mij zeker niet verveeld! Ik heb zelfs geen tijd gehad om te slapen…

Om 5u zondagmorgen moest ik in Zagreb van bus veranderen. Bij het uitstappen stonden er 4 mannen ons op te wachten met een matje, 3 potjes en een balleke in hun hand! Ik had al vlug door dat ik mij rustig aan de kant zou houden. Misschien kennen jullie van die gokspelletjes. Je geeft geld, de mannen verdraaien de potjes en jij moet zeggen onder welk potje het balletje zit… 1 vrouw gaf de mannen geld. Haar vriendin begon te roepen en te schelden hoe corrupt dit allemaal niet was en dat ze haar vriendin moesten gerust laten. De mannen reageerden hierop met een kleine vechtpartij… Gelukkig was Chica ondertussen haar territorium aan het afbakenen op de nieuwe bus die slechts met 7 personen bezet was (haha)…

It's the final countdown!!

Yo yo yo,

Het aftellen (allé in uren dan toch) is begonnen! Kleren en boeken heb ik deze morgen mijn koffer ingeduwd. Dus eindelijk klaar om te vertrekken. Om eerlijk te zijn was het nog een voordeel om maar één week voorbereidingstijd te hebben, dan heb je geen of weinig tijd om na te denken...

Zondag kom ik in Travnik aan (rond de middag). Dus als ik mogelijkheid zie, laat ik zeker iets van mij horen... Maandag 5 november gaat mijn project 'officieel' van start dus dat zien we dan later wel weer!!

Mijn laatste week hier in België was echt fantastisch! Bedankt allemaal! Ik heb er met volle teugen van genoten...

Ik ga hier niet sentimenteel doen maar ik wil jullie gewoon zeggen dat ik jullie allemaal HEEL erg zal missen...

Chica x

Soms is het toch de moeite om te wachten...

Haha,

Eindelijk!!! Deze morgen 18 oktober zag ik het verlossende bericht dat mijn project is goedgekeurd... Een gevoel van opwinding, twijfel, euforie, opluchting,... kleurden dit moment!!! Amai, zo zie je maar dat er veel mogelijk is als je maar gelooft!!! Wat het gezegde 'geduld hebben is een schone deugd' betreft, daar kan ik jullie dus alles over vertellen.... Nu, deze zorgen zijn voor mij gepasseerd! Nu kan ik beginnen denken aan het maken van mijn valies! Volgende week zaterdag (27 oktober) vertrek ik met de bus...

Dit is nu dus mijn blog. Ik hoop dat jullie hem leuk vinden! Kom dus gerust eens een kijkje nemen terwijl ik weg ben.

Op deze manier zullen jullie mijn belevenissen een heel klein beetje kunnen volgen en aarzel zeker niet om hierop te reageren...